Vandaag is het weer zo ver! Het is vaderdag. Aangezien ik uit een gebroken gezin kom, blijft dit toch een moeilijke dag. Je hebt je biologische vader, de man die jou verwekt hebt en er toch een langere tijd voor je is geweest. Nadat hij weg ging bij mijn moeder, was hij er in eens niet meer voor me en sprak je hem amper. Mijn moeder kreeg een nieuwe relatie. Een man die zij en wij al kenden van vroeger. Iemand die al vertrouwd was bij ons. In de periode dat mijn vader er niet voor me was, was mijn tweede papa er wel voor mij. Hij stond voor me klaar alsof ik zijn eigen kind was. Hij deed alles voor me, alsof ik gewoon zijn eigen kind was. Ik ben hem zeer dankbaar voor alles wat hij tot nu toe voor me heeft gedaan. Met mijn eigen vader is het contact minder, maar er is maar één ding wat ik kan zeggen en dat is "hij is en blijft mijn vader" dat kan niemand veranderen. Na lang nadenken wat het beste is om te doen, is gewoon vaderdag vieren voor mijn twee vaders. Dus het wordt straks eerst naar mijn tweede papa en vanavond naar mijn biologische papa. Om aan alletwee te laten zien, dat ze beide in mijn leven horen. Dat ze alletwee iets te betekenen hebben in mijn leven en dat ik ze ondanks alles nog steeds waardeer.
Ik hou van jullie beide!!
Gepost door: MissRamona25 op 20-06-2010 om 13:50
18-06-2010 - Bebê dançarino
Ik was even lekker aan het surfen op internet, toen ik op dit filmpje stuitte!!
Het is een geweldig filmpje en ik kwam niet meer bij!
Wat een geweldig kind, echt machtig mooi!
Zie het filmpje links, het is fantastisch grappig!
Enjoy you all!!
Gepost door: MissRamona25 op 18-06-2010 om 16:47
16-06-2010 - Brazilië - Korea.. Aangezien mijn man zo Angolees is als het maar kan en Brazilië toch enerzins gelijk is aan Angola (omdat ze een soort gelijke geschiedenis hebben), wordt Brasil gevolgd door hem, zoals ik Nederland volg. Gelukkig staat hij ook volledig achter Nederland en hoopt hij erop dat zij kampioen, maar Brasil zit toch ook wel in zijn hart. Ik had niet de behoefte om voetbal te kijken, dus besloot om met de laptop naast hem op de bank te gaan zitten (kon ik af en toe toch nog stiekem mee kijken, want eigenlijk vind ik het gewoon heel leuk.) Al voordat de aftrap was genomen, riep mijn man al "Brazilië gaat toch weer winnen!" het is algemeen bekend dat Brazilïe vaak goede spelers heeft lopen in het veld. Ik nog steeds druk op mijn laptop roep nog na "nou, dat weet je niet!" wetende dat ze waarschijnlijk toch gaan winnen. Aangezien mijn man eigenlijk vroeg naar bed toe wilde, omdat hij er 's nachts uit zou gaan voor de basketbal wedstrijd van Celtics tegen Lakers, was ik al verbaasd dat hij de wedstrijd nog zo lang keek. Ruim voor de 80ste minuut stond het al 2-0. Mijn man zei nog "als ze er nu nog één scoren dan ga ik naar bed! Mocht dat niet gebeuren en staat het in de 80ste minuut nog steeds 2-0 ga ik ook slapen!" helemaal verbaasd was ik. Ik had bedacht dat hij de hele wedstrijd wou zien. Ik wist dat hij er om 3.00 uur weer uitging voor de basketbal wedstrijd (hij houdt namelijk meer van basketbal dan van voetbal), maar omdat hij al zo lang van de wedstrijd had gezien, was dit een totale verrassing. En ik moet eerlijk zeggen, als ik al 80 minuten vd wedstrijd heb gezien, dan ga ik echt niet naar bed! Veel te bang om nog een doelpunt te missen. Voor mij kwam het heel goed uit. Ik had nog wat programma's opgenomen die ik nu eindelijk kon terug zien. Vanaf het moment dat hij naar bed ging, ging de televisie op wat anders. En wat er gebeurde was de 2-1 voor Korea. Vanmorgen werd de overwinning van Brasil dus stilletjes gevierd door mijn man. Maar al met al, het was een leuke wedstrijd en het eerste doelpunt van Brasil was prachtig!
Gepost door: MissRamona25 op 16-06-2010 om 09:20
15-06-2010 - Schuldgevoelens.. Iedereen in een vaste relatie doet wel eens dingen, waar hij achteraf gezien spijt van heeft. Ook ik heb dingen gedaan waar ik niet blij mee. Mijn man en ik hebben in het begin een turbulente relatie gehad, maar dit hebben we gelukkig overwonnen. Het is een paar keer wat langer uit geweest. In die periodes was ik vrij om te gaan en te staan en dat heb ik gedaan, ik leefde zoveel als ik kon. Achteraf was het toch niet wat ik wou en ik kwam weer bij mijn man terecht. Zelfs na de periodes dat onze relatie over was, was onze relatie erg turbulent en heb ik dingen gedaan waar ik me nu voor schaam. Ik kan en wil dit niet bespreken met mijn man. Vooral omdat ik bang ben dat als ik alles mededeel dat onze relatie over zal zijn. En dat wil ik zeer zeker voorkomen. Maar nu zit ik met het schuld gevoel. Het is niet iets wat je aan de grote klok hangt. Het is niet iets wat je met iedereen bespreekt. Het is eigenlijk iets dat je of bespreekt met je partner of voor je houdt en dat laatste doe ik. Maar dat verzacht de gevoelens en pijn erover absoluut niet. Ik kan eerlijk zeggen dat ik mezelf ervoor schaam en dat ik het mezelf nooit kan vergeven wat ik heb gedaan. Ik probeer het gevoel van me af te schuiven en te denken "dat was vroeger!" maar zo gemakkelijk is dat niet. Na jaren komt alles naar boven en krijg ik buikpijn als ik aan mezelf denk van toen. Misschien was ik te jong toen we een relatie kregen? Misschien hadden we dat wel nodig? Het was tenslotte uit tussen ons of het was op het punt op knappen? Ik probeer allerlei excuses te zoeken voor mijn daden, maar eigenlijk is er geen 1 gepast excuus. Ik zou moeten leven met de gevolgen van mijn daden. Ik zal eeuwig met dit gevoel blijven lopen, in de hoop dat ik het ooit achter me kan laten. Misschien gaat het sneller dan ik denk en misschien lukt het wel nooit. Ik vraag in ieder geval vergeving aan God, mijn steun en toeverlaat. Misschien kan Hij het mij ooit vergeven, want ik denk dat ik het mezelf nooit kan vergeven. Dit blijft altijd een wond in mijn hart, die ik zelf heb aangericht. Gelukkig is mijn relatie na jaren uit die turbulentie gekomen, maar mijn eigen gevoel zit er nog steeds in. Zelfs zo erg, dat ik een tijd geleden in bed lag. Het was 's avonds laat, ik lag te piekeren en mijn man zat op de bank in de woonkamer, nog wat sport te kijken. Ik piekerde over mijn verleden, vanaf het begin dat alles "fout" ging. Voor hem en sinds hem. Steeds meer dacht ik na en de emoties liepen hoog op. Ik begon keihard te huilen, gewoon puur en alleen om mijn gedachtens. Omdat ik niet kon uitleggen aan hem wat er aan de hand was, ben ik opgestaan en naar de woonkamer gelopen. Ik stond huilend voor zijn neus. Het enige wat ik me kon bedenken, was dat ik mijn excuses moest maken voor wat er is gebeurd. Maar wel zo, dat hij het niet door zou hebben. Ik wist dat als ik zo overstuur bij hem zou komen, zou hij zeker vragen wat er aan de hand was en dat deed hij. Ik heb hem mijn excuses aangeboden voor hoe ik hem al die jaren heb behandeld en wat ik hem heb aangedaan. Hij begreep er niets van, maar voor mij luchtte het op dat moment enorm op. Maar nu weer jaren later, komt weer datzelfde gevoel naar boven. Gelukkig in mindere maten dan toen, maar ik krijg nog steeds zeer zeker zweet aanvallen van mezelf. Misschien dat ik een andere manier moet gaan zoeken, om dit te kunnen verwerken!
Gepost door: MissRamona25 op 15-06-2010 om 09:20
14-06-2010 - Mijn voorbeeld...
Zoals gewoonlijk stond ik laatst voor de spiegel weer eens te dromen. Ik dacht na over het leven, wat ik eigenlijk iedere morgen, middag en avond wel doe. Bijna 24 uur per dag ben ik bezig met het leven en dan voornamelijk mijn eigen leven. Niet dat de rest van de wereld er niet toe doet, maar je begint uiteindelijk bij jezelf. Tijdens het tanden poetsen dacht ik na, over wat ik nog bereiken wil in het leven. Ik ben een jonge vrouw en op dit moment is mijn grootste wens een gezinnetje stichten met de man van mijn dromen (die ik gelukkig al heb) Ik dacht na hoe dat er uit zou gaan zien? Ik dacht na over mijn familie en mijn familie is ten allen tijden mijn voorbeeld. Maar naast mijn familie heb ik ook een ander voorbeeld. Ik kwam direct uit bij vrienden van ons. Vrienden van ons zijn echt een doorsnee gezinnetje, maar voor mij zo'n gigantische voorbeeld. Zij en hij hebben allebei gewoon een normale/leuke baan. Een leuk koophuisje en twee prachtige kindjes. Eentje zit al op de basisschool en de ander op het kinderdagverblijf. Als ik na denk over hoe hun leven eruit ziet, dan is het voor mij duidelijk, zij hebben een perfect leventje. Natuurlijk zijn er ook bij hun punten die ik zelf wel anders zal doen, maar daarvoor ben je een mens en gelukkig lijken we niet allemaal op elkaar. Als ik ergens mee zit, kan ik dit altijd bespreken met hun en dan voornamelijk haar. Doordat zij zo'n groot voorbeeld voor mij zijn, vroeg ik me af? Zouden mijn man en ik ook een voorbeeld zijn voor anderen? Ik zou het graag willen zijn. Ik wil graag mensen helpen en iedereen kan bij mij terecht. En niet alleen bij mij, mijn man staat ook overal voor open. Mijn man en ik leven in een gemengde wereld, net zoals die vrienden van ons. Mijn man is Angolees, net zoals onze goede vriend. Ik ben gewoon Nederlandse, net zoals onze vriendin. We weten watvoor prachtige kindjes kunnen krijgen (of niet) en we hebben dus al een beetje een voorbeeld van hoe kan gaan. Anderen vrienden van ons, zijn net aan het begin van hun relatie. Ze moeten nog veel door staan en ze moeten ook nog veel samen overwinnen. Voor hun ben ik graag een voorbeeld. Ze komen ook geregeld bij ons om re praten of gewoon alleen voor advies. Zou ik dan een voorbeeld voor hun zijn? Of zijn mijn man ik een voorbeeld voor hun? Als mijn man adviezen geeft aan mijn schoonzusters, hoe ze moeten omgaan met hun mannen (mijn zwagers, broers van mijn man) dan benoemt hij alle punten, zoals ik met hem om ga. Hij stelt ons dus al als voorbeeld voor hen. Natuurlijk hoop ik dat ze het aannemen en misschien maar 5% hetzelfde willen zijn als hij en ik. Misschien ook gewoon puur omdat we echt al 8 jaar lang super gelukkig zijn. En cultuur verschil is gewoon ver te zoeken. Het gaat gewoon om wederzijds respect voor elkaar. En in elke relatie is het geven en nemen. Al onze vrienden zien hoe wij met elkaar omgaan en dan hoop ik toch echt, dat mijn man en ik een voorbeeld voor hen zijn. Zodat ze altijd een punt hebben om op terug te vallen.
Gepost door: MissRamona25 op 14-06-2010 om 15:52
Statistieken
Hits vandaag: 1
Hits totaal: 1461
Aantal logs: 5
Aantal reacties: 0
PHP Parsetijd: 0.02 sec, MySQL 18 queries in 0.015 secs